چهارشنبه 25 مهر 1397 - - 4 مه 776
انواع خطوط مخابراتی E1 - PRI - PSTN- DSL

 

PSTN: منظور از آن شبکه مخابراتی عمومی میباشد. (Public Switched Telephone Network)  خطوط آنالوگ معمولی منظور از این خطوط همان خطوط تلفنی معمولی میباشد. نرخ انتقال Data توسط این خطوط حداکثر 33.6 Kb/s میباشد. استفاده از این خطوط برای اتصال به اینترنت در کشورمان بسیار رایج میباشد.

T1 نام خطوط مخابراتی مخصوصی است که در آمریکا و کانادا ارائه میشود. بر روی هر خط T1 تعداد 24 خط تلفن معمولی شبیه سازی میشود. هر خط T1 می تواند حامل 1.5 MB/s پهنای باند باشد.

E1 نام خطوط مخابراتی مخصوصی است که در اروپا و همچنین ایران ارائه میشود. بر روی هر خط E1 تعداد 30 خط تلفن معمولی شبیه سازی میشود. هر خط E1 می تواند حامل 2 MB/s پهنای باند باشد. خطوط E1 نمیتوانند همزمان هم Dialin باشند و هم Dialout.  در حال حاضر برخی از شرکتها و سازمانهای خصوصی در ایران از E1 برای ارتباط تلفنی خود استفاده میکنند که مشخصه این سیستم 8 رقمی بودن شماره های این سازمانهاست.

ISDN اساس طراحی تکنولوژی ISDN به اواسط دهه 80 میلادی باز میگردد که بر اساس یک شبکه کاملا دیجیتال پیریزی شده است. در حقیقت تلاشی برای جایگزینی سیستم تلفنی آنالوگ با دیجیتال بود که علاوه بر دادههای صوتی، دادههای دیجیتال را به خوبی پشتیبانی کند. به این معنی که انتقال صوت در این نوع شبکهها به صورت دیجیتال میباشد. در این سیستم صوت ابتدا به دادههای دیجیتال تبدیل شده و سپس انتقال مییابد. 
ISDN به دو شاخه اصلی تقسیم میشود: N-ISDN و B-ISDN .

B-Isdn بر تکنولوژی ATM استوار است که شبکهای با پهنای باند بالا برای انتقال داده میباشد که اکثر BACKBONE های جهان از این نوع شبکه برای انتقال داده استفاده میکنند (از جمله شبکه دیتا ایران).

نوع دیگر N-ISDN یا ISDN با پهنای باند پایین است که برای استفادههای شخصی طراحی شده است. در N-ISDN دو استاندارد مهم وجود دارد. BRI و PRI . نوع PRI برای ارتباط مراکز تلفن خصوصی (PBX) ها با مراکز تلفن محلی طراحی شده است. E1 یکی از زیر مجموعههای PRI است که امروزه استفاده زیادی دارد. E1 شامل سی کانال حامل (B-Channel ) و یک کانال برای سیگنالینگ ( D-Channel) میباشد که هر کدام 64Kbps پهنای باند دارند. بعد از سال 94 میلادی و با توجه به گسترش ایتنرنت، از PRI ISDN ها برای ارتباط ISP ها با شبکه PSTN استفاده شد که باعث بالا رفتن تقاضا برای این سرویس شد. همچنانکه در ایران نیز ISP هایی که خدمات خود را با خطوط E1 ارایه میکنند روز به روز در حال گسترش است.

نوع دیگر ISDN، -  ا BRI (نوعی که در کیش از آن استفاده شده) که برای کاربران نهایی طراحی شده است. این استاندارد دو کانال حامل 64Kbps و یک کانال برای سیگنالینگ با پهنای باند 16kbps را در اختیار مشترک قرار میدهد .این پهنای باند در اواسط دهه 80 میلادی که اینترنت کاربران مخصوصی داشت و سرویسهای امروزی همچون HTTP ، MultiMedia ، Voip و .... به وجود نیامده بود، مورد نیاز نبود همچنین برای مشترکین عادی تلفن نیز وجود یک ارتباط کاملا دیجیتال چندان تفاوتی با سیستمهای آنالوگ فعلی نداشت و به همین جهت صرف هزینههای اضافی برای این سرویس از سوی کاربران بی دلیل بود و به همین جهت این تکنولوژی استقبال چندانی نشد. تنها در اوایل دهه 90 بود که برای مدت کوتاهی مشترکین ISDN افزایش یافتند. پس از سال 95 نیز با وجود تکنولوژیهایی با سرعتهای بسیار بالاتر مانند ADSL که سرعتی حدود8Mb/s برای دریافت و 640Kb/s را برای دریافت با هزینه کمتر از ISDN در اختیار مشترکین قرار میدهد، انتخاب ISDN از سوی کاربران عاقلانه نبود.
در حقیقت می توان گفت کهISDN BRI تکنولوژی بود که در زمانی به وجود آمد که نیازی به آن نبود و زمانی که به آن نیاز احساس می شد، با تکنولوژیهای جدیدتری که سرعت بالاتر و قیمت بیشتر داشتند جایگزین شده بود.

Leased Line یا Digital Subscriber Line یا DSL : خطی است که بصورت نقطه به نقطه دو محل را به یکدیگر متصل میکند که از آن برای تبادل Data استفاده میشود. این خط دارای سرعت بالایی برای انتقال Data است. نکته قابل توجه این که در دو سر خط Leased باید مودمهای مخصوصی قرار داد.

خط Asynchronous Digital Subscriber Line یا ADSL : همانند خطوط DSL بوده با این تفاوت که سرعت انتقال اطلاعات آن بیشتر است.

Wireless یک روش بی سیم برای تبادل اطلاعات است. در این روش از آنتنهای فرستنده و گیرنده در مبدأ و مقصد استفاده میشود. این آنتنها باید رو در روی هم باشند. برد مفید این آنتنها بین 2 تا 5 کیلومتر بوده و در صورت استفاده از تقویت کننده تا 20 کیلومتر هم قابل افزایش است. از نظر سرعت انتقال Data این روش مطلوب بوده اما بدلیل ارتباط مستقیم با اوضاع جوی و آب و هوایی از ضریب اطمینان بالایی برخوردار نیست.

Leased Modem به مودم هایی گفته میشود که در دو طرف خط Leased قرار میگیرند. از جمله این مودمها می توان به Patton , Paradyne , WAF , PairGain , Watson اشاره کرد.
از میان انواع مودم های Leased مدل Patton در کشورمان رایج تر بوده و دارای مدلهای زیر است:
1092A (Upto 128Kb/s) , 1088C ( Upto 2Mb/s) و 1088i (Upto 2Mb/s)
مدل 1088i مودم/ روتر بوده و برای کار Bridge بیشتر استفاده میشود.
ChannelBank دستگاهی است که از آن برای تبدیل خطوط E1 به خطوط تلفن معمولی و بالعکس استفاده میشود.

انواع Modem
مودمها دارای انواع مختلفی هستند که مهمترین آنها عبارتند از:

Analog Modems: از این مودمها برای برقراری ارتباط بین دو کامپیوتر (User و ISP) از طریق یک خط تلفن معمولی استفاده میشود. انواع گوناگونی از این نوع مودم در بازار یافت می شود که برخی از آنها عبارتند از: Acorp , Rockwell , Dlink و ... .

Leased Modems: استفاده از این مودمها در دوسر خط Leased الزامی است. مدلهای معروف این نوع مودمها عبارتند از: Patton , Paradyne , WAF , PairGain , Watson

Satellite: به معنای ماهواره میباشد. امروزه بسیاری از ماهوارهها خدمات اینترنت ارائه میکنند. برخی از آنها عبارتند از: Taicom , Sesat , Telestar 12 , EuroAsia Sat  IntelSat 902 , France Telecom , ArabSat

Bandwidth: به اندازه حجم ارسال و دریافت اطلاعات در واحد زمان Bandwidth گفته میشود. واحد اصلی آن بیت بر ثانیه میباشد. هنگامی یک ISP میخواهد پهنای باند خود را چه از طریق دیش و چه از طریق سایر روشها تهیه کند باید میزان پهنای باند درخواستی خود را در قراردادش ذکر کند. معمولا" پهنای باند برای ISPهای خیلی کوچک 64 KB/s است و برای ISPهای بزرگتر این مقدار افزایش مییابد و برای ISPهای خیلی بزرگ تا 2MB/s و حتی بیشتر هم میرسد.

پهنای باند بر دو نوع است:
Shared Bandwidth: این نوع پهنای باند ارزانتر بوده و در آن تضمینی برای تأمین پهنای باند طبق قرارداد برای مشترک وجود ندارد. چراکه این پهنای باند بین تعداد زیادی ISP مشترک بوده و همگی از آن استفاده میکنند. بنابراین طبیعی است که ممکن است در ساعات پر ترافیک ISP نتواند از پهنای باند درخواستی خود بهره ببرد.

Dedicated Bandwidth: این نوع پهنای باند گرانتر بوده اما در آن استفاده از سقف پهنای باند در تمام ساعات شبانه روز تضمین شده است. زیرا پهنای باند بصورت اختصاصی به مشترک اختصاص یافته است.

Bandwidth Quality : به معنای کیفیت پهنای باند می باشد.کیفیت پهنای باند به دو عامل زیر بستگی دارد:

Ping Time: به مدت زمانی گفته میشود که یک Packet از ISP به مقصد یک Host قوی (مثلا" www.yahoo.com) در اینترنت ارسال شده و پس از دریافت پاسخ مناسب دوباره به ISP باز میگردد. هرچه این زمان کمتر باشد پهنای باند از کیفیت بهتری برخوردار است.

Packet Loss: هنگامی که یک Packet به اینترنت ارسال میشود ممکن است که بدلایل مختلف مفقود شده و یا از دست برود. Packet Loss عبارت است از نسبت Packetهای از دست رفته و مفقود شده به کل Packetها. هر چه این نسبت کمتر باشد پهنای باند از کیفیت بهتری برخوردار است.

 



نوشته شده در   جمعه 2 خرداد 1393  ساعت  02   توسط   مدیر قاسم محمودی
PDF چاپ ارسال برای دوستان بازگشت
نظرات شما :
نام :
نام خانوادگی :
  ایمیل :
 
لطفا کد نمایش داده شده در تصویر را وارد نمایید
نظر خود را درباره این مطلب بیان بفرمائید